Os afeccionados que se deron cita este domingo no Cortizo puideron comprobar as excelencias da Escola de Fútbol Lalín. Era o derbi. O partido agardado.
Alevín A contra B. Os de
Willy contra os de
Sueiro. E non só non defraudou, senón que as dúas escuadras, os seus xogadores, fixeron gozar ao público dun magnífico e, ante todo, competido encontro.
Primeira parte moi seria e programada, dominada polo equipo A, e cun B que non acababa de atoparse no campo, por iso ofreceu algún que outro agasallo en defensa aos "maiores". O gol de
Alberto aproveitando un despiste e o zambombazo de
Martín desde fóra da área que se colou pola escuadra de
Guille puxeron o 2-0 que falaba dunha manifesta superioridade do A nesa 1ª parte.
E cando todo semellaba que a 2ª sería un paseo militar para os de
Willy, vai
Sueiro e arrisca colocando a un, ata daquela descoñecido,
Brais en punta, e a
Erik de zapador do medio campo, con
Fer facendo estragos pola banda. O partido deu entón unha imprevista viravolta. Dominio abafante do B que maniata ao A con presión en todo o campo contrario. Así, con intensidade, combatendo en cada metro e movendo moi ben o balón, sucédense as ocasións para o B. A defensa colectiva e Xosé Ramón, con magníficas intervencións, van librando como poden da avalancha a un sorprendido líder. Pero tanto vai o cántaro á fonte que ten que rachar. Primeiro sería
Brais nunha espectacular xogada persoal, e logo, ante o delirio da parroquia,
Fer remataría unha soberbia xogada colectiva. Era o
2-2. Sorpresa no Cortizo ante a superioridade do B nesa segunda parte, que ademais segue arriscando para gañar. Entón vai
Willy e remexe no plantel, que se recompón un chisco e volve atacar con certa constancia. Aparece entón, cun elegante recorte dentro da área,
Alberto, quen a falta de cinco minutos pon o definitivo
3-2 para o A no marcador. Segundo o escoitado, nunca os líderes sufriron tanto para quedarse cos tres puntos. Será que non hai mellor cuña que a da propia madeira.
En fin, enorme derroche físico, competitividade, abondosas cualidades técnicas e tácticas, e, máis ca nada, deportividade e compañeirismo.
Todos os xogadores puxeron o mellor de si. E os choros e as alegrías finais tamén forman parte do espectáculo. Todo é experiencia.
Hainos de todas as categorías, non se cren nin bos nin mellores, por moito que estean arriba ou abaixo na táboa clasificatoria, compitan ben ou non tan ben. Non protestan. Non se cren. Son humildes e constantes. Queren aprender. Posúen eses valores que non hai que perder, nin sequera de vista. Para eles vai esta entrada. Ti es deses ou...?
Hainos de todas as categorías, non se cren nin bos nin mellores, por moito que estean arriba ou abaixo na táboa clasificatoria, compitan ben ou non tan ben. Non protestan. Non se cren. Son humildes e constantes. Queren aprender. Posúen eses valores que non hai que perder, nin sequera de vista. Para eles vai esta entrada. Ti es deses ou...?
