Enormes, fantásticos, excepcionais. Non hai outros calificativos que poidan definir o comportamento deportivo e humano dos nosos xogadores nos torneos de Vilagarcía, Alondras e Ourense (benxamíns). Vou tentar facer un breve resumo. No torneo da Arousa Cup, levabamos dous equipos, con dous obxectivos ben diferenciados: un forte equipo A que aspiraba a colarse entre os mellores e un equipo B que ía para disfrutar do fútbol e do ambiente de festa que se pode vivir nestes eventos. O B fixo unha meritoria actuación loitando como leóns en tódolos partidos, ainda que os rivais eran moi fortes. Ainda por riba tiveron as peores condicións metereolóxicas do torneo.
O EFL A estivo enorme nestes tres días. O xoves vencemos ao Ourense (0-3) e a o Xuventude de Oroso (2-0). O venres victoria sobre o Ribadumia (2-0) e contra o Vilagarcía (0-5). Mala sorte nos cuartos de final, xa que sendo superiores non puidemos gañar (0-0), quedando eliminados do torneo nos fatídicos penaltis e sen encaixar un só gol. E chegou o sábado. A viaxe pásanos factura e Dani Gómez non pode asistir, por enfermedade. Unha baixa moi sensible despois do visto en Vilagarcía. Entra Leo no seu lugar e así somos doce xogadores e dous amigos (Guillermo e Santorum) os que afrontamos o torneo do Morrazo. O grupo dificilísimo. Primeiro sucumbiu o Racing de Ferrol (4-0) e para rematar a mañá victoria sobre o Bahía (2-0). No primeiro partido da tarde acabouse a imbatibilidade do noso equipo. Victoria por 4-1 fronte ao Val Miñor e clasificados de primeiros de grupo, evitando así ao Celta. Nos cuartos de final victoria agónica fronte a un "mal educado" A Seca (1-0 de falta faltando 2 minutos) e a semis a pelexar co coco da competición: o Sporting de Xixón. Con só 10 minutos de descanso afrontamos unha semifinal na que partiamos de víctimas, pero que afrontamos con valentía e na que decidimos quitarlle o balón ao Xixón e telo nós. Non puido ser e o seu empuxe pechábanos na nosa área. Ainda así mantivemos a fé e sistema de dous puntas. Un golazo de Martín pola escadra nos poñía por diante, pero en menos de un minuto xa acadaron o empate. Xa na segunda parte e xusto despois de lesionarse Xabi Rei nun rechace fixeron o 2-1. Pensabamos que era o final, pero nun arranque de coraxe, Martín recorreu todo o campo pegado a banda dereita, xogou con Brais que recortou e orientou o balón perfectamente para finalizar, pero pasoulle a Alberto que estaba en mellor posición, para que este recortara e disparara a porta con rosca un balón que se colou pola escadra. Empate a 2 a falta de 45 segundos e outra vez aos penaltis. Outra vez eliminados sen perder ningún partido.
Como resumo final. Impresionante actuación con 10 partidos xogados, 8 gañados e 2 empatados ante grandes rivais. So 3 goles encaixados en 10 partidos alevíns. Increíble. Tres trofeos en Alondras: 3º clasificado (por diante do Celta, Racing, Ponte Ourense,...), Mellor Porteiro (Xosé Ramón) e un que nós sempre valoramos moito: o da Deportividade. Resulta significativo que nesta fin de semana gañáramos o trofeo da Deportividade nos dous torneos no que se podía gañar: os benxamíns en Ourense e os alevíns en Cangas.
Noraboa a todos no deportivo e no personal. A seguir así rapaces.
Ás 12.00 en punto comenzou o partido do 
Comenzamos dominando o xogo, coma todo o ano, con moitas e claras ocasións que non puidemos materializar. 5 claras nos primeiros 4 minutos, pero foi o Silleda o que inaugurou o marcador. 0-1 nunha contra que poñia a todos nerviosos. Menos a Willy, que bo coñecedor do seu equipo non se cansaba de repetir que xogando ben o gol sempre chega. E así foi. Gran pase de Brais a Manu que volea de primeira, un nada fácil balón, para conseguir o empate. Roubo de balón de Martín no medio campo, un paso, e PUM, para dentro. Golazo por toda a escadra que limpa as telarañas antes de entrar. 2-1 e todo no seu sitio. Ao descanso 3-1, que aínda deixaba un partido aberto para a segunda parte. Chegan os cambios. Iago na portería e Alex e Andrea na dianteira e o equipo para nada baixa o seu nivel. Seguimos mantendo a posesión do balón, que é a mellor forma de atacar e, sobre todo, de defender. Van caendo os goles, para rematar cun quizais curto 7-1 que desataba a alegría de toda a familia da Escola. 
Todos esperando como se dunha saída de atletismo estiveramos a falar. Preparados, listos, PI,PI, PI. Os rapaces dos tres equipos no centro do campo celebrando un sufrido título, que non se decidiu ata a derradeira xornada, gracias a un gran Cruces que nos tivo contra as cordas. 
Despois todo un clásico da categoría alevín: fonte, baño dos adestradores e comida. E todo esto nun gran ambiente, onde o público animou constantemente e ata Franchi foi a misa para rezar pola nosa victoria.
Noraboa aos 3 equipos que estiveron fantásticos e noraboa tamén ao público que soubo disfrutar do espectáculo e aceptar o resultado coma un elemento máis da formación deportiva e personal dos rapaces, sen dramatizalo.
E finalmente, o 
Así que estades todos convidados a ver e animar aos nosos xogadores neste fin de semana tan importante.
